statement four / ifade dört

on time- steeping

Steeping or being steeped, in the context of time, could be conceived as a literal response to the way of production because it gives us the opportunity to make a clear distinction between two concepts; duration and process, these are mistakenly conceptualized in the same tub of today’s art scene.

Process introduces itself more on the time determined by the performed action. Here, in this case time is not the determinant but the action defines and labels the time. Even though I found racing is not a good example to imagine the true differences between duration and process, it might be helpful to identify the notion of process. The story of “turtle and rabbit” might be, at some point, analogous to this case. What has caused the rabbit to lose the race is not his self admiration or boasting. The rabbit took a nap and slept more because the rabbit tried to define racing time in accordance with the action of turtle. On the other hand, turtle thinks that rabbit considers racing in accordance with the action of turtle. Therefore, turtle kept walking without concerning about the time because he knows that the process does not an internal gradient of time. It is more related with the action itself. Process, in this respect, results in continues actions, most commonly mathematical and calculated with no intervals, pause or gap. Action may be slowed down but not completely stopped. In this sense, the notion of process is more familiarize with a progressive conception of time assuming an advancement or improvement in action and time.

Duration, on the contrary, is immanent to the notion of time. It introduces us actions in different times with possibly different results. It leads us to consider time with intervals and silence, resting or pause. This interval between different times possibly gives us the opportunity to grasp intuitively the relations between actions. Duration may also contain different processes in itself whereas it does not necessarily become mathematical or rhythmic or harmonious. It conjures up time in a nonlinear and fragmented way because the way that we get an idea, information or knowledge about things in daily life is realized in multiple ways. Therefore, duration escapes both practically and literally from a consideration or a comprehension of time which has a beginning or an end. It is the sum of different times. If we consider steeping and being steeped in this sense, it invokes duration to comprehend the actual relations between things.

zamana dair, demlenmek

Zaman kavramı bağlamında, demlemek ya da demlenmek mefhumları üretim yöntemine dair bir açıklama niteliğinde ele alınabilir. Bu noktada demlenmek terimi, günümüz sanat dünyasında yanlış bir şekilde kullanılan ve sıklıkla biribirine karıştırılan, zamana ait iki kavramın ayrıştırılması ile açıklanabilir: süre ve süreç.

Gözden kaçan ilk nokta sürecin daha ziyade aksiyon tarafından belirlenen bir zamanı işaret ettiği gerçeğini görmemek. Burada belirlenen zaman iken, belirleyen aksiyon olmakta. Maraton yarışları, sure ve süreç arasında ki ayrımı çok fazla açıklayıcı görünmemekle birlikte, en azından sürecin doğasına dair bizlere ipuçları verebilmektedir. Bu anlamda, tavşan ve kaplumbağanın hikayesinin durumu izah etmede bir benzerlik kurabileceğini düşünüyorum. Hikayede, tavşanın kaybetmesinin sebebi, kendisini öven böbürlenen konuşmalar yapması değildir elbette-her ne kadar anlatıcısı tarafından buraya vurgu yapılsa da. Tavşan yolun yarısında biraz uyuklamak istemiş ve uyuya kalmıştır. Uyuma sebebi ise bir hesap hatasıdır. Çünkü, tavşan yarışın zamanını kaplumbağanın hareketine göre belirlemiştir. Kaplumbağa ise, tavşanın yarış sürecini kendisinin hareketine göre ayarlayacağını öngörebilmiştir. Yani sürecin zamana değil, harekete içsel bir değişken olduğunu halihazırda bilir. Dolayısıyla, kaplumbağa sadece eylemi, aksiyonu ile ilgili bir düşünce üretir ve yürümeye devam eder. Tavşanın hata yapmasını kollar. Bu anlamda süreç sürekli bir hareketi öngörür. Matematiksel, hesaplanabilir ve ritmik olanla iş görür. Kesintiler, ara vermeler, durağanlıklar yoktur. Eylem yavaşlasa dahi tamamen durmaz. Bu bağlamda süreç zamanı ilerlemeci, gelişmeci bir algı ile kavradığı öne sürülebilir.

Diğer tarfta, süre ya da mühlet vardır. Süre harekete değil zamana içkin bir kavramdır. Bir eylemin gerçekleştiği zaman aralığını değil, farklı zamanlarda ki aksiyon ya da eylemlerin ilişkilerini açığa çıkarır. Dolayısıyla, zamanı aralıklarda, boşluklarda, sessizlikte ya da durgunluklarda sezmeye çalışır. Çünkü, ilişkiler ve ağlar tam da bu aralıklarda, boşluklarda kurulur. Süreçler mühletin içerisinde dolaşabilirler ama hareket hiçbir zaman matematiksel, harmonic ya da ritmik olmak zorunda değildir. Bu şekilde, zamanın doğrusal ya da gelişmeci bir algısı yerine, süre zamanı doğrusal-olamayan, parçalı bir biçimde ele alınır. Çünkü, gündeliğin akışı içerisinde, bir bilgiyi ya da duygulanışı çoklu yollardan, parçaların bizlere çarpması sonucu elde edeceğimizi varsayar. Böylece, sürenin başlangıç ve bitişlere dair bir zaman algısından uzaklaştığı varsayılabilir. O farklı zamanların bir yekünüdür. İşte demlenmek mefhumunu süreçten ziyade, süre ile iş gören ve şeylar arası ilişkileri açığa çıkaran bu anlamıyla ele alıyorum.